Toon Tullemans

Het afgelopen decennium was het thema in het oeuvre van Toon Tullemans ‘vergankelijkheid’. Vanuit zijn fascinatie voor het verlies van wat ooit was, zoekt hij naar een fantasierijke manier die het onvermijdelijke verlies van dit thema weergeeft.

/ meer

Wat de oorzaak is van het verlies, blijft onduidelijk in zijn werk. Er is geen specifieke referentie naar een bron van de werkelijkheid die ons omringt. Het materiaal en de gebruikte methoden hebben hun eigen inbreng die beide bijdragen aan een merkbare vergankelijkheid.

Met hun mogelijke associaties, roepen de beelden van Tullemans soms walging op. Tegelijkertijd zijn ze fascinerend in hun esthetiek. Deze schijnbaar tegenstrijdige emoties zijn perfect in harmonie. Zijn ambitie is altijd om deze paradox uit te beelden in zijn werk en om de grenzen van wat hierin mogelijk is te onderzoeken. Om de ervaring van deze paradox zo goed mogelijk open te houden, bevatten de beelden alleen titels die naar het object zelf refereren.

De beelden van Toon Tullemans zijn meestal gemaakt van klei. De keuze voor dit materiaal geeft hem de mogelijkheid om te werken met zowel met het tijdelijke als met het schijnbaar tijdloze. Verse klei is koud, nat, zwaar en moet daardoor snel gevormd worden. Het materiaal bevat echter ook aspecten die de verbeelding tegenwerken, omdat het droogt, krimpt, vervormt en scheurt. In ongebakken toestand is het beeld even kwetsbaar als onze gevoelens en lijk het dus veel menselijke kenmerken te hebben. Maar als de klei eenmaal gebakken is, lijkt hetzelfde beeld onverwoestbaar. Nadat het steen is geworden, wordt het over een miljoen jaar weer klei. Het tijdelijke en tijdloze is verenigd in één materiaal.

Klei geeft Tullemans de mogelijkheid om de kijker met zijn werk zowel te shockeren als te behagen. Hij gebruikt beide aspecten tegelijkertijd om de toeschouwer te confronteren met de ervaring dat niets is wat het lijkt. Het is de verbeelding.

De toevoeging van synthetisch materiaal aan de klei is een recente ontwikkeling. Hierbij bedekt hij de kunstwerken met synthetische beelden, waardoor ze lijken te bestaan in een schijnbaar gesloten wereld. Een wereld waarin ze beschermd lijken, maar tegelijkertijd gevangen. Klei en synthetisch materiaal reageren op elkaar en dat zorgt soms voor letterlijk gewelddadige explosies. De noodzakelijke kracht lijkt uit het beeld te komen, maar is soms ook afkomstig van het synthetisch materiaal. Beiden lijken uit op elkaars vernietiging, maar houden elkaar tegelijkertijd in stand.

Naast zijn kunstenaarschap, werkt Toon Tullemans als kunsthistoricus. Zijn educatie: Kunst Academie in Tilburg, waaraan hij Cum Laude is afgestudeerd in 1985. Zijn specialisatie: Ruimtelijke en keramische vorming. Hij is later ook gespecialiseerd in Digital Design, fotografie en schilderkunst.

/ verberg