Creatieve Chemie
Een onderzoek naar de tijdloze schoonheid van oxidatie
Sanne Terweij (Amsterdam, 1984) creëert kunstwerken waarin klassieke en hedendaagse elementen samenkomen. Met een sterke focus op kleur en ambacht geeft zij beproefde materialen op verrassende wijze een nieuwe betekenis.
Met haar betoverende, kleurrijke wandobjecten presenteert Terweij een geheel eigen vormentaal. Op bijna alchemistische wijze transformeert zij metalen tot tijdloze kunstwerken, waarin geometrische vormen samensmelten met de organische beweging van oxidatie.
In haar atelier experimenteert zij met uiteenlopende chemische processen en artistieke ingrepen. Ze brengt metalen als koper en messing tot leven en onderzoekt daarbij de oxidatieve eigenschappen van haar materialen.
Oxidatie is een onvoorspelbaar proces dat zich slechts gedeeltelijk laat beheersen. Het volgen van deze onvoorspelbare routes leidt haar voortdurend naar het zoeken van een balans: een proces van accepteren wat ontstaat en ingrijpen waar zij verandering noodzakelijk vindt.
Deze creatieve chemie ontvouwt zich over de honderden met de hand gesneden vormen waaruit haar werken zijn opgebouwd en zorgt ervoor dat geen twee werken ooit hetzelfde zijn. Terweij zoekt naar de verborgen schatten in haar materiaal: in kleur, textuur en reflectie. Transformatie vormt daarbij een rode draad. Haar werkwijze verraadt een diepgewortelde liefde voor traditioneel vakmanschap. Juist de kleine imperfecties die ontstaan wanneer iets met de hand wordt gemaakt, geven ieder werk volgens haar een eigen karakter.
Haar voorkeur voor onconventionele materialen en haar vaak uitgesproken kleurgebruik resulteren in unieke en herkenbare werken.
Terweijs artistieke ontwikkeling vindt haar oorsprong in creatief ondernemerschap binnen de film- en hospitalitywereld en bracht haar uiteindelijk tot een specialisatie in verouderingsprocessen en patinatechnieken. Haar vermogen om het onvoorspelbare te benutten en dit te combineren met intentie en vakmanschap, resulteert in gelaagde landschappen van oxidatie die de vergankelijke schoonheid van de wereld om ons heen weten te vangen.
De oppervlakken van haar werken reflecteren en glinsteren onder invloed van het licht en veranderen met het perspectief van de toeschouwer. Zo ontstaat een betoverende visuele ervaring die de tijd lijkt te overstijgen.
“Door de raadselachtige schoonheid die de natuur ons schenkt vast te leggen, wil ik kunstwerken creëren die ons eraan herinneren ook de kleine momenten te waarderen die we maar al te vaak als vanzelfsprekend beschouwen.”
Sommige dingen worden waardevoller naarmate ze ouder worden, terwijl andere vormen van veroudering juist worden gezien als een vermindering van waarde. Oxidatie wordt doorgaans beschouwd als iets ongewensts, als een proces van verval. In Terweijs werk gebeurt precies het tegenovergestelde: oxidatie voegt juist unieke waarde en karakter toe.
Schoonheid en waarde zijn beide begrippen die zich in de loop van de tijd kunnen ontwikkelen en veranderen — en die vaak nauw met elkaar verbonden zijn.
Op het eerste gezicht ogen de geborstelde koperen elementen glanzend en onaangetast. Wie beter kijkt, ontdekt echter ook de sporen die de tijd erop heeft achtergelaten: krasjes en deukjes die niets aan hun schoonheid afdoen, maar ieder element juist een eigen karakter geven.
De kunstwerken van Terweij nodigen de toeschouwer uit stil te staan bij de vergankelijkheid van schoonheid — en verder te kijken dan die eerste blik.
