Project 2.0

De figuren op haar doeken nemen geen genoegen met oppervlakkige beschouwing. Ze lijken te zeggen, kijk maar , hier ben ik, ik nodig je uit echt naar mij te kijken, in al mijn naaktheid, in al mijn kwetsbaarheid. Nee niet weglopen, kijk nu eens echt naar me.

In een keiharde wereld, waarin het uiterlijk vertoon, de buitenkant het belangrijkst lijkt, dwingen de figuren van Dorien Plaat ons bij hen naar binnen te kijken.

Die buitenkant is flinterdun, met iets meer aandacht kan en mag je ook naar binnen kijken. En dan zie je hoe mooi ze zijn. Een ander ‘mooi' dan die van van een vergankelijk fysiek schoonheidsideaal. Een ‘mooi' met eeuwigheidswaarde en authenticiteit.

De figuren van Dorien laten zich zien zoals ze zijn. Ze zijn daardoor echter niet zwak maar sterk. Als dat geen mooie boodschap is voor de wereld waarin we nu leven. Wie niet geraakt wordt door deze kunst, heeft misschien niet goed gekeken ... naar de schilderijen ... of naar zichzelf.